امپراطور سرزمين دلشكسته ها

گريه کن عزيزم اما نه فقط واسه خودت

 واسه اينکه نمي شه ديگه بيام تولدت

 گريه کن جداييها ما رو رها نمي کنن

 آدما انگار براي ما دعا نمي کنن

 گريه کن حالا حالا از هم بايد جدا باشيم

 بشينيم منتظر معجزه ي خدا باشيم

 گريه کن منم دارم مثل تو گريه مي کنم

 به خداي آسمونامون گلايه مي کنم

 گريه کن تو بختمون يه برف سنگين نيومد

 اين همه پرنده رد شد مرغ آمين نيومد

 گريه کن واسه شبايي که بدون هم بوديم

تنهايي براي سنگيني غصه کم بوديم

 گريه کن براي روزايي که خورشيدي نداش

 دلاي من و تو که به فردا اميدي نداش

 گريه کن فکر کن دليلي ندارم فقط همين

 واسه فاصله که از آسمونه تا زمين

 گريه کن سبک مي شي روزاي خوب يادت مياد

 گرچه تو تقويمامون نيستن اون روزا زياد

 گريه کن براي قولي که بهش عمل نشد

واسه مشکلاتي که ،بودش و هست و حل نشد

 گريه کن براي اون دلايي که چيني بودن

 بي وفايي يا که ديدي به چه سنگيني بودن

 گريه کن براي لحظه هايي که تلف شدن

 گلايي که ما نچيديمشونو علف شدن

 گريه کن براي نقشه ها که مهتابي بودن

 براي عاشقياي ما که قلابي بودن

 گريه کن براي رويايي که قسمت نمي شه

يه شبم سر خدا واسه ما خلوت نمي شه

گريه کن براي خوابا که فقط يه خواب بودن

واسه آرزوهامون که همشون حباب بودن

گريه کن واسه خوشي هايي که نازل نمي شن

 واسه اون ديوونه ها که ديگه عاقل نمي شن

 گريه کن براي اولا که عاشقونه بود

 حال هم پرسيدن فقط يه جور بهونه بود

 گريه کن از يادمون رفتش و اسفند نزديم

 دستمون تو دست هم بودشو لبخند نزديم

 گريه کن چون اون روزامون ديگه تکرار نمي شه

دلامون به سادگي حاظر به اقرار نمي شه

گريه کن غرور واسه ديوونگي يه سد شده

مرغ آمين ديده اين صحنه رو تندي رد شده

گريه کن بذار تمام عقده هات شسته بشه

 حق داره آدم يه وقتا از خودش خسته بشه

 گريه کن واسه همه واسه خودت ، براي من

 توي باروني ترين ثانيه حرفاتو بزن

 گريه کن تا آينه شه ، باز اون چشاي روشنت

 واسه موندن لازمه فداي گريه کردنت