امپراطور سرزمين دلشكسته ها

من که دلگير طعنه هاي سنگم 

 من که فرياد سکوتم به آسمان رسيده

 در جستجوي اشک چرا روانه ي آسمان شوم

 من که به دل نزديک ترم چرا پل تنهايي ام را بشکنم

حيف از اين سکوت نيست

  در جستجوي هياهو چرا؟

 چرا همدم صخره شوم 

 چرا به سنگ بگويم که چنينم و چنانم ؟

که سنگ بشکند و رودخانه ببيند و رازم بر ملا شود ...

در اين ساحل و در ميان ماسه و کف
براي هميشه گام بر ميدارم
مد ، جاي پاي مرا محو خواهد کرد
و باد ، کف را از ميان
ليک دريا و ساحل ،
تا ابد خواهند ماند .
يک بار مشتم را از مه پر کردم
آنگاه مشتم را گشودم ، کرمي در دستان بود .
دستم را مشت کردم دوباره گشودم ، گنجشکي در ميان دستانم بود
دستم را براي سومين بار مشت کردم و باز گشودم
مردي با صورت اندوهگين ديدم در آن که به بالا مينگرد
باز دستم را مشت کردم و گشودم ،
چيزي جز مه در آن نديدم
...
اما آواز شيريني شنيدم !

غروب